آرزويي که فقط نوشته مي شود

Sun, 23 Aug 2009 14:33:00 GMT

آرزويي که فقط نوشته مي شود.

ماه مبارک رمضان دوباره فرا رسيد .روزهايي شروع شد که هر مسلماني خود را در اين روزها به خدا نزديکتر مي بيند و سعي مي کند رفتار و کردارش منطبق بر دستورات اسلامي و در جهت رضايت خداوند و خلق او باشد.در اين ماه انسانها گويي به يکباره تغيير مي کنند ، مهربان و خوشرو و صادق مي شوند که اين يکي از نکات ويژه ماه رمضان است.اما تاسف اينجاست که چرا در يازده ماه ديگر سال يادمان مي رود طوري زندگي کنيم که هم خدا از ما راضي باشد و هم بنده خدا.بعد از اتمام ماه رمضان همه خوبيها را فراموش مي کنيم و دوباره باز به سرخط بديها بر مي گرديم و ديگر برايمان مهم نيست چه کسي از ما ناراضي يا دلگير باشد.کاش در يازده ماه ديگر سال مانند ماه رمضان زندگي کنيم و خوبيها برايمان مهم باشد.البته اين آرزويي است که فقط نوشته مي شود و

هيچگاه برآورده نخواهد داشت

ما همسايه ي خدا بوديم

Sat, 08 Sep 2007 23:38:00 GMT

ما همسايه ي خدا بوديم

شايد مرا ديگر نشناسي ، شايد مرا به ياد نياوري . اما من تو را خوب مي شناسم . ما همسايه ي شما

بوديم و شما همسايه ي ما و همه مان همسايه ي خدا .

يادم مي آيد گاهي وقت ها مي رفتي و زير بال فرشته ها قايم مي شدي و من همه ي آسمان را دنبالت مي

گشتم ، تو مي خنديدي و من پشت خنده ها پيدايت مي کردم .

خوب يادم هست که آن روزها عاشق آفتاب بودي . توي دستت هميشه قاچي از خورشيد بود . نور از لاي

انگشت هاي نازکت مي چکيد . راه که مي رفتي ردي از روشني روي کهکشان مي ماند .

يادت مي آيد ؟ گاهي شيطنت مي کرديم و مي رفتيم سراغ شيطان . تو گلي بهشتي به سمتش پرت مي کردي

و او کفرش در مي آمد . اما زورش به ما نمي رسيد . فقط مي گفت : همين که پايتان به زمين برسد ، مي

دانم چه طور از راه به درتان کنم .

تو ، شلوغ بودي ، آرام و قرار نداشتي . آسمان را روي سرت مي گذاشتي و شب تا صبح از اين ستاره به

آن ستاره مي پريدي . آرزويي روياهاي تو را قلقلک مي داد . دلت مي خواست به دنيا بيايي و هميشه اين

را به خدا مي گفتي . و آنقدر گفتي و گفتي تا خدا به دنيایت آورد . من هم همین کار را کردم ، بچه های

دیگر هم . ما به دنیا آمدیم و همه چیز تمام شد .

تو اسم مرا از یاد بردی و من اسم تو را ، ما دیگر نه همسایه ی هم بودیم و نه همسایه ی خدا ، ما گم

شدیم و خدا را گم کردیم ....

دوست من ، همبازی یهشتی ام ! نمی دانی چه قدر دلم برایت تنگ شده . هنوز آخرین جمله خدا توی گوشم

زنگ می زند : از قلب کوچک تو تا من یک راه مستقیم است ، اگر گم شدی از این راه بیا .

بلند شو از دلت شروع کن .

شاید دوباره همدیگر را پیدا کنیم .

آه عاشقان

آرزويي که فقط نوشته مي شود

ما همسايه ي خدا بوديم